go-green-35-forest_imdex20620

Στο σχολείο μαθαίνουμε πως τα δέντρα είναι πολύ χρήσιμα, γιατί μας δίνουν πολύτιμο οξυγόνο, μας χαρίζουν την ομορφιά τους, προσφέρουν καταφύγιο σε πολλά ζώα, έντομα και πουλιά. Ακόμη, μας προσφέρουν το ξύλο τους, ένα πολύτιμο υλικό που το χρησιμοποιούμε σε μια τεράστια γκάμα εφαρμογών, καθώς και πολλά ακόμη προϊόντα. Στα βουνά, τα δέντρα με τις ρίζες τους  συγκρατούν το νερό της βροχής και το έδαφος κι έτσι,  μετά από δυνατές βροχές, το νερό δεν παρασύρει τη λάσπη προς  τις πεδινές περιοχές. Άρα, το δάσος προστατεύει το έδαφος από τη διάβρωση. Επιπλέον τα δέντρα λειτουργούν σαν ένα φυσικό κλιματιστικό, μιας και κατεβάζουν αρκετούς βαθμούς τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Μια ακόμη χρησιμότητα των δέντρων είναι ότι με τα φύλλα τους συγκρατούν τον θόρυβο και τη σκόνη. Είναι γι’ αυτό πολύ χρήσιμα στη δημιουργία ενός φυσικού φράχτη σε  περιπτώσεις που θέλουμε να προστατέψουμε μια περιοχή ή κάποιες κατοικίες από τους ενοχλητικούς θορύβους και τη σκόνη του δρόμου.

Από τα πιο συνηθισμένα δέντρα στην Ελλάδα είναι τα πεύκα. Είναι δέντρα αειθαλή (κρατούν τα φύλλα τους όλες τις εποχές), που ανήκουν στα κωνοφόρα (κάνουν κουκουνάρες σε σχήμα κώνου που εκεί φυλάνε τους σπόρους τους).

Τα πεύκα που βλέπετε στις εικόνες βρίσκονται κάπου στη Χαλκιδική. Εμείς με τα παιδιά της τάξης μας θα επιχειρήσουμε φέτος να δημιουργήσουμε ένα μικρό φυτώριο με πευκάκια. Στη σελίδα αυτή θα μπορείτε να ενημερώνεστε για την πορεία της εργασίας μας, η οποία θα εκπονηθεί στα πλαίσια του μαθήματος της Μελέτης του Περιβάλλοντος και θα χρησιμοποιήσει χρόνο και από την Ευέλικτη Ζώνη.

Το είδος του πεύκου που διαλέξαμε λέγεται Κουκουναριά ή ήμερο πεύκο επιστ. Pinus pineaΠεύκη η πίτυς, είναι πυκνό, ψηλό και σχηματίζει «ομπρέλα». Η Κουκουναριά μπορεί να υπερβεί τα 25 μέτρα σε ύψος, αν και συνήθως είναι λιγότερο ψηλή, γύρω στα 12-20 μέτρα. Διαλέξαμε αυτό το είδος, γιατί οι σπόροι της Κουκουναριάς φυτρώνουν σχετικά εύκολα. Τα κουκουνάρια της είναι μεγάλα, με μεγάλα σκληρά σπόρια. Φύεται σε παραθαλάσσιες ή πεδινές περιοχές, κυρίως στις Σποράδες αλλά και στη Χαλκιδική, Στερεά και Πελοπόννησο. Απαντά επίσης στις περισσότερες περιοχές της Μεσογείου. Το ξύλο της χρησιμοποιείται στην επιπλοποιία, στην παραγωγή σανιδωμάτων και αλλού. Τα σπόρια της, γνωστά και αυτά με την ονομασία «κουκουνάρια», χρησιμοποιούνται στη μαγειρική και τη ζαχαροπλαστική. Η αρχική καταγωγή της Κουκουναριάς είναι η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Βόρεια Αφρική (όταν το κλίμα ήταν κάποτε πιο υγρό). Καλλιεργείται συστηματικά εδώ και 6.000 χρόνια για τα νόστιμα σπόρια της, τα οποία εμπορεύονταν οι άνθρωποι από τα αρχαία χρόνια.

Πρώρα κάναμε τη συλλογή των σπόρων μας από τα μεγάλα κουκουνάρια αυτού του δέντρου. Οι σπόροι είναι μεγάλοι, μήκους δύο εκατοστών, ανοιχτοί καστανοί με μια μαύρη επίστρωση που φεύγει εύκολα. Κάθε παιδί δοκίμασε να βγάλει τους σπόρους χτυπώντας ελαφρά το κουκουνάρι στην έδρα ή συλλέγοντάς τους με τα χέρια:

Τελικά, από 7 μεγάλες κουκουνάρες καταφέραμε να μαζέψουμε 111 σπόρους!

5

Το επόμενο βήμα μας θα είναι να φτιάξουμε ένα μικρό φυτώριο!

Στη συνέχεια φυτέψαμε. Αρχικά γεμίσαμε πλαστικά γλαστράκια σποράς με χώμα συσκευασμένο. Χρησιμοποιήσαμε φυτόχωμα για αρχική φύτευση σπόρων, μοσχευμάτων και δενδρυλλίων.

img_20161122_091427

Αφού γεμίσαμε τα γλαστράκια μας με χώμα, στη συνέχεια βουτήξαμε τους σπόρους μας σε ένα ποτήρι με νερό για να δούμε αν επιπλέουν. Όσοι σπόροι επέπλεαν τους απομακρύναμε, γιατί είναι ακατάλληλοι για φύτεμα. Τους καλούς σπόρους, δηλαδή αυτούς που βυθίστηκαν στο νερό, τους ξεχωρίσαμε για φύτευση.

img_20161122_091706_1

Η φύτευση των σπόρων έγινε από τους μαθητές ως εξής: Ο σπόρος έπρεπε να φυτευτεί με τη μυτούλα του προς τα μέσα σε βάθος 2 – 3 εκατοστών περίπου και στη συνέχεια το γλαστράκι έπρεπε να ποτιστεί με λίγο νεράκι.

img_20161122_092122_1

Τα γλαστράκια μας τα τοποθετήσαμε μέσα σε ξύλινα τελάρα και στη συνέχεια τα τοποθετήσαμε στην αυλή έξω από την τάξη μας, σε μέρος που να το βλέπει ο ήλιος.

img_20161122_110624_1

Τώρα θα φροντίζουμε να τα ποτίζουμε και θα περιμένουμε να φυτρώσουν.

Αργότερα, το μικρό μας φυτώριο το κάναμε  θερμοκήπιο! Λίγα ξύλα, ένα τρυπάνι κι ένα σφυρί, μερικά καρφιά και βίδες, μια μετροταινία, ένα διαφανές νάιλον και ένα καρφωτικό ήταν ό,τι χρειαστήκαμε για την κατασκευή μας. Έτσι, θα βοηθήσουμε τους σπόρους να φυτρώσουν πιο εύκολα:

%ce%b8%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%bf%ce%ba%ce%ae%cf%80%ce%b9%ce%bf

Απόσπασμα από άρθρο στο διαδίκτυο:

«Η κουκουναριά θεωρείται στην Ευρώπη ως σπάνιο κι απειλούμενο είδος. Γι’ αυτό και σχεδόν όλα τα οικοσυστήματα που διαμορφώνει σε ευρωπαϊκό επίπεδο, υπάγονται σε ειδικό προστατευτικό καθεστώς. Σύμφωνα με την οδηγία 92/43/ΕΟΚ, θεωρείται ως είδος προτεραιότητας για προστασία, καθώς οι φυτοκοινωνίες που σχηματίζει είναι ιδιαίτερα σημαντικές για τη διατήρηση της ευρωπαϊκής βιοποικιλότητας».

Πηγή: Κουκουναριά, η γητεύτρα πεύκη, του Α. Καπετάνιου (δασολόγου – περιβαλλοντολόγου)

Κουκουναριά, η γητεύτρα πεύκη

Μικρή κουκουναριά:

15327428_10207565811412937_7350435960049051392_n