Γιορτές θρησκειών του κόσμου

 

Ρος Ασσανά

 

Είναι η Εβραϊκή Πρωτοχρονιά. Το όνομα της γιορτής στην κυριολεξία σημαίνει Rosh (κεφαλή) Ha (του) Shana (χρόνου).

Έθιμο της γιορτής είναι η αγορά ενός καινούργιου ρούχου ή κοσμήματος.

Το γεύμα του Ρος Ασσανά, (καμμιά φορά ονομάζεται και Σέντερ του Ρος Ασσανά), είναι γιορταστικό. Τα φαγητά (Ασιμανίμ/ Σημάδια) που συνοδεύουν το γεύμα και έχουν ιδιαίτερη σημασία είναι : μήλο με μέλι, πράσο, σπανάκι, χουρμά, κολοκύθα ρόδι και κεφάλι ψαριού.

Ιντ αλ-φιτρ

Συχνά λέγεται και Ιντ. Γιορτάζεται μετά το τέλος του μήνα Ραμαντάν, δηλαδή του ιερού μήνα της νηστείας των μουσουλμάνων και διαρκεί τρεις ημέρες. Η αραβική λέξη ιντ σημαίνει «τον γιορτασμό», ενώ φιτρ σημαίνει «το τέλος της νηστείας».

Την ημέρα της γιορτής, η οικογένεια ξυπνάει πολύ νωρίς, κάνει την πρώτη καθημερινή προσευχή και μετά τρώει λίγο, κάτι που συμβολίζει το τέλος του Ραμαζανιού.

Στη συνέχεια φορούν τα καλύτερα ρούχα τους και πηγαίνουν στο τζαμί. Εκεί συμμετέχουν στις προσευχές και ακούν το κήρυγμα. Μετά την προσευχή, όλοι χαιρετιούνται και αγκαλιάζονται μέσα σε μια ατμόσφαιρα ειρήνης και αγάπης. Ακολουθούν επισκέψεις στα σπίτια των συγγενών και των φίλων για την ανταλλαγή ευχών. Επίσης, τη μέρα αυτή οι μουσουλμάνοι δίνουν χρήματα στους φτωχούς.

Είναι μια γιορτή χαράς, καθώς οι μουσουλμάνοι χαίρονται επειδή κατόρθωσαν να τηρήσουν τη νηστεία του μήνα Ραμαντάν και δοξάζουν τον Αλλάχ για τη βοήθεια και τη δύναμη που τους έδωσε. Ταυτόχρονα είναι μια μέρα ειρήνης, αδελφοσύνης και ενότητας της μουσουλμανικής κοινότητας.

Τα σύμβολα του Θεού στις διάφορες θρησκείες

  1. Σύμβολα του Χριστιανισμού

 

Ο Σταυρός

 

Είναι το πιο σημαντικό σύμβολο των Χριστιανών. Βλέποντάς τον θυμούνται τη Σταύρωση του Χριστού και τη μεγάλη του αγάπη για τους ανθρώπους.

Παλιά, οι μανάδες έκαναν τον σταυρό τους ή σταύρωναν τα παιδιά τους και οι γιαγιάδες τα εγγόνια τους λέγοντας: «Ιησούς Χριστός νικά κι όλα τα κακά σκορπά!»

 

Να τι λέει η ιστορία για την εύρεση του Σταυρού του Χριστού:

 

Ο Κωνσταντίνος ο Μέγας, πριν γίνει μέγας και πρώτος χριστιανός βασιλιάς των Ρωμαίων, πολεμούσε με εχθρούς πολύ περισσότερους απ’ τους δικούς του στρατιώτες. Σκεφτόταν, πως άδικο αίμα θα χυθεί∙ αδύνατο να νικήσει. Και με τους σκοτεινούς αυτούς λογισμούς βγήκε έξω από τη σκηνή του. Τότε, «μεσούσης ημέρας», μεσημέρι δηλαδή, βλέπει στον ουρανό σταυρό από φωτεινά αστέρια σχηματισμένον και με αστέρια πάλι ρωμαϊκά γράμματα που έλεγαν: «Εν τούτω νίκα». Κατάλαβε. Διατάζει αμέσως να κατασκευαστεί σταυρός από χρυσάφι. Συντάσσει τη στρατιά του και μπροστά ο ίδιος, αλλά πιο μπροστά ακόμη ένας στρατιώτης με υψωμένο τον σταυρό σε κοντάρι, ορμάει εναντίον των εχθρών. Τους κυνήγησε κι αυτοί σκορπίστηκαν στους πέντε ανέμους.

Το θαύμα νίκησε μέσα του και την ειδωλολατρία. Ζήτησε να μάθει την ιστορία του Εσταυρωμένου, πίστεψε στον Χριστό και βαπτίστηκε.

 

Πώς κάνουν τον σταυρό τους οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί

 

  • Ενώνουν τα τρία πρώτα δάχτυλα του δεξιού χεριού
  • Τα σηκώνουν ενωμένα προς το μέτωπο
  • Μετά τα κατεβάζουν προς την κοιλιά
  • Στη συνέχεια προς τον δεξιό ώμο
  • Και τέλος στον αριστερό ώμο.
  • Πώς κάνουν τον σταυρό τους οι Ρωμαιοκαθολικοί
  • Οι Καθολικοί κάνουν τον σταυρό τους με τα τέσσερα δάχτυλα, και όχι από τα δεξιά προς τα αριστερά, αλλά από τα αριστερά προς τα δεξιά.
  • Κάνουν τον σταυρό τους οι Προτεστάντες;
  • Δεν συνηθίζουν να κάνουν τον σταυρό τους όταν προσεύχονται, αν και τοποθετούν τον σταυρό σε κεντρικά σημεία των ναών τους. Αυτό βέβαια το θεωρούν θέμα παράδοσης και συνήθειας. Δεν πιστεύουν δηλαδή πως όποιος κάνει τον σταυρό του κάνει κάτι λάθος στα μάτια του Θεού.
  • Άλλα σύμβολα του χριστιανισμού
      • Τα γράμματα Α και Ω.: Η αρχή και το τέλος. Συμβολίζουν τον Χριστό, που είναι η αρχή και το τέλος του κόσμου.
      • Το σχήμα ενός ψαριού ή η λέξη ΙΧΘΥΣ, που με τα γράμματά της σχηματίζεται μια ακροστοιχίδα με το περιεχόμενο της χριστιανικής πίστης: Ιησούς, Χριστός, Θεού, Υιός, Σωτήρ.
      • Το καράβι, που συμβολίζει την Εκκλησία.
      • Η άμπελος, που συμβολίζει την Εκκλησία.
      • Η άγκυρα, που συμβολίζει την ελπίδα.
      • Ο αμνός, που συμβολίζει τη θυσία του Χριστού.
      • 2. Σύμβολα από τις άλλες θρησκείες
      • Αραβούργημα με το όνομα του Αλλάχ
      • Η μουσουλμανική θρησκεία δεν επιτρέπει να εικονίζεται ο Αλλάχ. Μέσα στο τζαμί (όπου συγκεντρώνονται οι πιστοί για να προσευχηθούν) δεν υπάρχουν εικόνες ή αγάλματα. Τα τζαμιά ωστόσο διακοσμούνται με αραβουργήματα με τα ονόματα του Αλλάχ. Μια καλλιγραφική δηλαδή σχεδίαση των ονομάτων του Αλλάχ στην παλιά αραβική γραφή, με τα γράμματα να παίρνουν εύπλαστα και όμορφα σχήματα. Με περίτεχνο τρόπο, επίσης, παρουσιάζονται φράσεις από το Κοράνι, το ιερό βιβλίο των μουσουλμάνων.
      • Η ημισέληνος ως σύμβολο του ισλαμισμού
      • Η ημισέληνος, όμως, ήταν σύμβολο της Κωνσταντινούπολης.
      • Όταν οι Οθωμανοί Τούρκοι κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη το 1453, υιοθέτησαν το σύμβολό της. Κόσμησαν με αυτή τη σημαία τους και τα τζαμιά τους. Από τότε, η ημισέληνος πέρασε στις σημαίες και άλλων μουσουλμανικών κρατών.Η ημισέληνος είναι διαδεδομένο σύμβολο σοτυς μουσουλμάνους αν και δεν είναι επίσημο σύμβολο του ισλαμισμού. Κατά καιρούς υπήρξε υπήρξε μια ιδιαίτερα δημοφιλής παράσταση, επειδή σε πολλούς πολιτισμούς η σελήνη συμβόλιζε πολλά πράγματα (γονιμότητα, το πέρασμα του χρόνου).

Το αστέρι του Δαυίδ

Το αστέρι του Δαβίδ, ή «ασπίδα του Δαβίδ», είναι ένα εξάκτινο αστέρι που σχηματίζεται από δύο ισόπλευρα τρίγωνα. Πήρε το όνομά του από την παράδοση ότι ο Δαβίδ έφερε μια τέτοια ασπίδα κατά τη διάρκεια της νίκης του εναντίον του γίγαντα των Φιλισταίων Γολιάθ. Από το 17ο αιώνα, χρησιμοποιήθηκε ως σύμβολο έξω από τις συναγωγές, για να τις προσδιορίσει ως εβραϊκούς ναούς λατρείας με τον ίδιο σχεδόν τρόπο που ένας σταυρός προσδιορίζει ένα χριστιανικό ναό για τους Χριστιανούς. Από τότε και μετά συμβολίζει την εβραϊκή ταυτότητα. Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής δίωξης, οι Εβραίοι αναγκάστηκαν να φορέσουν ένα κίτρινο αστέρι ώστε να αναγνωρίζονται. Το αστέρι ενσωματώθηκε στη σημαία του κράτους του Ισραήλ το 1948.

 

Η σβάστικα

Η σβάστικα αποτελεί ένα αρχαίο σύμβολο πολλών ανατολικών θρησκειών, που συμβολίζει την ειρήνη και την καλοτυχία. Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν τη σβάστικα σε βυζαντινές κατασκευές, σε βουδιστικές επιγραφές, σε κελτικά χειρόγραφα και σε ελληνικά νομίσματα, ενώ παραλλαγές της βρέθηκαν ακόμη και σε τοιχώματα αιγυπτιακών πυραμίδων.

Στα νεώτερα χρόνια, ο Χίτλερ τη χρησιμοποίησε ως σύμβολο επιβολής της ιδεολογίας του και παγκόσμιας επέκτασης του κράτους του. Έτσι, στη συνείδηση των ανθρώπων πέρασε ως σύμβολο συνδεδεμένο με τα εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας. Ένα σύμβολο μίσους και ρατσισμού.

 

Το Γιν-Γιανγκ

 

Είναι ένα από τα πιο γνωστά σύμβολα. Έχει χρησιμοποιηθεί από εκατομμύρια ανθρώπους ακόμη και για εμπορικούς λόγους. Μπορεί να το δει κανείς χαραγμένο σε διάφορα αντικείμενα, από μπρελόκ και δαχτυλίδια έως στάμπες σε μπλούζες. Όπως όλα τα σύμβολα, γοητεύει και έλκει άτομα διαφορετικής εθνικότητας, φυλής, ηλικίας και φύλου.

Απεικονίζει την ισορροπία δυνάμεων μεταξύ καλού και κακού. Στην πραγματικότητα, απεικονίζει ολόκληρη την κινέζικη σκέψη για την αιώνια αρμονία και την απόλυτη κοσμική ισορροπία ανάμεσα στο καλό και το κακό, το φως και το σκοτάδι, τη ζωή και τον θάνατο, τη δύναμη και τον φόβο, το σκοτάδι και το φως, το αρσενικό και το θηλυκό.

[Το Γιανγκ είναι το λευκό κομμάτι του συμβόλου και σχετίζεται με έννοιες και καταστάσεις όπως η δημιουργικότητα, ο ουρανός, το φως, τα συναισθήματα, η τόλμη, το θερμό, το ανώτερο.

Το Γιν είναι το μαύρο κομμάτι του συμβόλου και σχετίζεται με το σκοτάδι, την αδράνεια, την απουσία ζωής, τη νύχτα, το ψύχος, το αδύναμο.

Το μαύρο και το λευκό είναι δύο καταστάσεις που η μια διαδέχεται την άλλη για να υπάρχει ένας κόσμος πολλών αποχρώσεων. Η συνεχής κίνηση των χρωμάτων δημιουργεί πολλές ενδιάμεσες καταστάσεις που κάνουν τον κόσμο περίπλοκο αλλά και πλήρη].

 

Το άνθος του Λωτού

 

Είναι ένα από τα πιο αρχαία σύμβολα στον πλανήτη.

Ο λωτός αναπτύσσεται μέσα σε λιμνάζοντα και λασπωμένα νερά και όταν βγαίνει στην επιφάνεια ανθίζει με μια απίστευτη ομορφιά. Την νύχτα κλείνει και βυθίζεται στο νερό, την αυγή εμφανίζεται ξανά σε διάφορες αποχρώσεις. Ανέγγιχτο από κάθε βρωμιά, συμβολίζει την καθαρότητα της καρδιάς και του μυαλού. Επίσης συμβολίζει μακροζωία, υγεία, τιμή και καλή τύχη.

 

 

Ο τροχός Ντάρμα

 

Ο τροχός Ντάρμα είναι ένα από τα παλαιότερα σύμβολα του βουδισμού. Σε όλο τον κόσμο χρησιμοποιείται για να εκπροσωπήσει τον Βουδισμό με τον ίδιο τρόπο, όπως ένας σταυρός αντιπροσωπεύει τον Χριστιανισμό ή ένα αστέρι του Δαβίδ αντιπροσωπεύει τον Ιουδαϊσμό.

Ένα παραδοσιακός τροχός Ντάρμα είναι ένας τροχός άρματος με διαφορετικό αριθμό ακτίνων. Μπορεί να είναι σε οποιοδήποτε χρώμα, αν και πιο συχνά είναι χρυσός.

Οι ακτίνες σημαίνουν διαφορετικά πράγματα, ανάλογα με τον αριθμό τους.

 

 

Το όνομα του Θεού για τους Μουσουλμάνους και τους Εβραίους

 

  1. Τα 99 Ωραιότατα Ονόματα για τον Αλλάχ των μουσουλμάνων

 

Σύμφωνα με την παράδοση ο Θεός έχει 99 ονόματα παρόλο που στο Κοράνι αναφέρονται περισσότερα. Τα πιο σημαντικά είναι αυτά που λέγονται πριν σχεδόν από κάθε εδάφιο του Κορανίου: «Μπισμιλλάχ-ιρ-ραχμάν ιρ-ραχίμ« (=Στο όνομα του Θεού, του ελεήμονος και οικτίρμονος). Μερικά από το ονόματα αυτά του Αλλάχ είναι: Ο Ελεήμων, ο Βασιλιάς, η Ειρήνη, ο Ένδοξος, ο Υπέρτερος, ο Κατακτητής, ο Όραση, ο Δικαστής, ο Ελεήμων, ο Ευγενικός, ο Ύψιστος, ο Μεγαλοπρεπής, ο Μάρτυρας, αυτός που τα περιέχει όλα, ο Ηγέτης, ο Υπομονετικός κ.ά.

 

  1. Τα ονόματα του Θεού για τους Εβραίους: Γιαχβέ, Αδωναϊ, Ελοχίμ.    

Το όνομα Ιεχωβά ή Γιαχβέ αποτελεί ελληνική μεταφορά της εβραϊκής λέξης: יְהֹוָה. Επειδή η λέξη αποτελείται από τέσσερα γράμματα, λέγεται «Τετραγράμματο» και είναι το κατ’ εξοχήν όνομα του Θεού. Για τον Ιουδαϊσμό είναι «το ξεχωριστό προσωπικό όνομα του Θεού του Ισραήλ». Οι Εβραίοι θεωρούν ότι ο Θεός έδωσε στον λαό Ισραήλ ένα εξαιρετικό προνόμιο: τους αποκάλυψε το προσωπικό του όνομα. Μ’ αυτόν τον τρόπο μπορούσαν πλέον να λατρεύουν έναν προσωπικό Θεό κι όχι μια ανώνυμη και απόμακρη θεότητα. Το όνομα του Θεού εμφανίζεται 6.823 φορές στο πρωτότυπο κείμενο της Παλαιάς Διαθήκης.

Κάποια στιγμή στην ιστορία τους οι Εβραίοι θεώρησαν ότι επειδή το όνομα αυτό είναι πολύ ιερό δεν έπρεπε να το προφέρουν. Γι’ αυτό και όταν διαβάζουν τις Γραφές, το αντικαθιστούν με τον τίτλο Αδωνάι (Κύριος) και στην καθημερινή ομιλία με τη λέξη χαΣέμ, που σημαίνει «το Όνομα».

 

Το όνομα Ελοχίμ είναι άλλο ένα από τα εβραϊκά ονόματα που συναντάμε στην Παλαιά Διαθήκη σχετικά με τον Θεό (εμφανίζεται περίπου 2.600 φορές).