ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΚΡΟΝΟ

rock8[1]

Ήταν 5 η ώρα το πρωί, όταν οι μηχανές του Κ33, του ισχυρού διαπλανητικού πυραύλου, ανάψανε και άρχισαν να πετούνε τόξα φωτιάς, κάνοντας συνάμα έναν φοβερό θόρυβο. Στον πύραυλο επιβάτες ήταν τα 22 παιδιά της τάξης μας, αγόρια και κορίτσια, κι εγώ, ο δάσκαλός τους, όλοι μας εφοδιασμένοι με μεγάλο κουράγιο και θάρρος για ένα τέτοιο διαστημικό ταξίδι. Ένα ταξίδι στον Κρόνο!

world90[1]

Φορώντας τις στολές μας και δεμένοι όλοι σφιχτά στα καθίσματά μας, κάναμε υπομονή μέχρι να περάσουν αυτά τα πρώτα λεπτά της απογείωσης, τα πιο κρίσιμα και επικίνδυνα, όπως σε κάθε διαστημικό ταξίδι.

Επιτέλους, κάποια στιγμή βρεθήκαμε στο διάστημα! Αρχίσαμε τότε να νιώθουμε κάπως παράξενα, αφού χωρίς βάρος δεν αισθανόμασταν ούτε το πάνω, ούτε το κάτω και, λύνοντας τις ζώνες μας, αρχίσαμε να πλέουμε όλοι ελεύθεροι από τη βαρύτητα μέσα στο σκάφος. Κάποια παιδιά γέλασαν τότε και έκαναν πως κολυμπούσαν σαν να βρίσκονταν σε μια εξωτική παραλία!

astronaut-20clip-20art-little-girl-astronaut[1]astronaut-20clip-20art-boy-astronaut-floating[1]

Από τα φινιστρίνια βλέπαμε τώρα τη Γη μας σαν μια πελώρια γαλάζια σφαίρα, υπέροχη και πολύ εντυπωσιακή! Φαινόταν τα σύννεφα που ταξίδευαν στην ατμόσφαιρα και πιο πέρα, εκεί που σκοτείνιαζε, ήταν η νύχτα. Αμέτρητα μικρά φωτάκια αναβοσβήνανε από τις πολιτείες της Αμερικής σαν να μας αποχαιρετούσανε για το μακρινό μας ταξίδι. Και μετά σκοτάδι…

SunlightAnimation_Year

Μήνες πολλοί περάσανε και όλοι μας αρχίσαμε να κουραζόμαστε, αφού το διάστημα είναι τόσο απέραντο και μονότονο.

Τα πιο ενδιαφέροντα σημεία του ταξιδιού μας ήταν:

1. Όταν περάσαμε έξω από τον Άρη, τον Κόκκινο πλανήτη, που συντροφιά με τα δίδυμα φεγγάρια του, τον Δείμο και τον Φόβο, μας φάνηκαν σαν μια μικρή διαστημική όαση στο κενό.

14v8g6

2. Τότε που περάσαμε ξυστά από κάποιους αστεροειδείς. Ένας τους μάλιστα έμοιαζε με πατάτα!

digitalspace-neo-approach-v2

 

3. Πιο εντυπωσιακό ήταν το πέρασμα κοντά από τον Δία, τον πελώριο αυτό πλανήτη με τη χαρακτηριστική κηλίδα στην επιφάνειά του. Βλέποντάς την από κοντά φοβάσαι, γιατί καταλαβαίνεις πως πρόκειται για μια γιγαντιαία δίνη που στροβιλίζεται γύρω από τον εαυτό της σαν τη φοβερή Χάρυβδη που κατάπινε πλοία στην αρχαία ελληνική μυθολογία!

asteroids_comets43_04

tumblr_n27lfqP7l51rhlv47o6_500

Κάποτε πια αρχίσαμε να προσεγγίζουμε τον Κρόνο. Αυτός ο μοναδικός πλανήτης με τα όμορφα δαχτυλίδια έκανε τα παιδιά να κολλήσουν τα πρόσωπά τους στα φινιστρίνια.

saturnmay2013

– Ουάου! ξεφώνισε τότε η Σταυρούλα. Μα τι όμορφοι που είναι οι δακτύλιοι, κύριε!

– Παιδιά,  τώρα θα ετοιμαστούμε για έναν διαστημικό περίπατο, πρόσθεσα εγώ. Φορέστε τις στολές σας! Σε λίγη ώρα μια μπουκαπόρτα άνοιξε και 23 άσπρες φιγούρες εμφανίστηκαν. Κρατώντας μια σειρά, βγήκαμε από το σκάφος μας και βρεθήκαμε να περιπλανιόμαστε μετέωροι σαν έντομα που ζουζουνίζουν στον αέρα μια καλοκαιρινή βραδιά!

Boy_astronaut

Το θέαμα ήταν τόσο μοναδικό, που κανείς μας δεν κατάλαβε πώς πέρασαν τα 30′ που είχαμε στη διάθεσή μας μέχρι να τελειώσει το οξυγόνο από τις στολές μας.

– Πίσω στο σκάφος, τους φώναξα. Ακολουθήστε με!

Κι όπως όλοι θα ξέρετε, ο Κρόνος δεν έχει έδαφος, αφού ο πλανήτης αυτός είναι αεριώδης. Έτσι, ξεκινήσαμε όλοι μαζί για το ταξίδι της επιστροφής μας στη Γη.

solar_system_menu

Περνώντας ο χρόνος, νομίζω πως δεν υπάρχει παιχνίδι επιτραπέζιο που δεν το παίξαμε, ούτε και κάποια άλλη ιστορία που δεν είπαμε. Γεγονός είναι ότι όλα τα παιδιά ήταν υποδειγματικά και έδειξαν μεγάλη υπομονή. Στο ημερολόγιο του διαστημόπλοιου μπορεί να βρει κανείς πολλές λεπτομέρειες…

Το μεγάλο μας ταξίδι κόντευε στο τέλος του. Κάποτε φάνηκε επιτέλους ο γαλάζιος πλανήτης. Μας φάνηκε πολύ όμορφος, πιο πολύ παρά κάθε άλλη φορά!

images

– Ζούμε στον παράδεισο, είπαν όλα μαζί τα παιδιά. Η Γη μας είναι ο πιο ωραίος τόπος στον κόσμο!

Πλησιάζοντας περισσότερο αρχίσαμε τις προετοιμασίες για την τελική μας δοκιμασία. Δεθήκαμε σφιχτά στις θέσεις μας και, παίρνοντας μια βαθιά ανάσα, βουτήξαμε στην ατμόσφαιρα σαν πέτρες που πέφτουν από ψηλά! Η δύναμη της βαρύτητας έκανε να πονάνε τα κορμιά μας και μια ζάλη μας έπιασε όλους…

ESA-IXV-Parachute-Test-1112a

Κάποια στιγμή, επιτέλους, το αλεξίπτωτο άνοιξε και τρανταχτήκαμε δυνατά. Προσθαλασσωθήκαμε κάπου στο Αιγαίο πέλαγος και σύντομα ένα ελικόπτερο ήρθε να μας παραλάβει και μας μετέφερε ταλαιπωρημένους στο αεροδρόμιο «Μακεδονία». Στον χώρο των αφίξεων μας περίμεναν οι γονείς των παιδιών με αγωνία και συγκίνηση να διαγράφονται στα πρόσωπά τους.

0071

– Επιτέλους, πίσω στην πατρίδα, φωνάξαμε τότε όλοι μαζί!

17578210-Small-and-happy-cute-kids-with-banner-Stock-Vector-school-children-kids

(Χρήστος Σαμαντζόπουλος, 5/5/2015)

Δείτε ένα ενδιαφέρον βίντεο για το ηλιακό μας σύστημα:

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s